Rozmowa osiemnasta - O KARIERZE1 sierpnia 2002
Rozmowa osiemnasta – O KARIERZE · Jędrek! Co to dla ciebie jest kariera!? · To mnie nie interesuje! · Kariera, czy temat? · Temat, w każdym razie na razie. · Ale choć ze mną o tym porozmawiać! · Nooo dobrze, ale jaki nudny temat! · Nudny!!! Moim zdaniem najbardziej teraz interesujący dla wszystkich. · Pieniądze interesują wszystkich, nie kariera. Pieniądze i sława. · Ale kariera to pieniądze, nie? · Nie, nie zawsze, nie łap mnie tak. Już taki głupi to nie jestem. · Znasz przykład kariery, która nie przyniosła pieniędzy? · W Polsce, dużo. · Na przykład. · Ochojska, ta od tego karmienia dzieci i pomagania ludziom tam gdzie wojna. Przeciąż ona nie ma z tego kasy? Nie? Albo ta siostra, co u nas była, co się poświeciła innym. · NO tak, ale siostra Maria to nie kariera. · Daj spokój dla niej to kariera. Ona mówiła, że mogła by tak być dalej nikim w zakonie, a teraz… · Ale ona tego przecież nie robi dla kariery, na litość Boską! · No nie, to jest oddanie się innym, wyższej sprawie, ale to też jest kariera. Dla niej tak. · Raczej sukces, powodzenie w realizacji marzeń. To było zawsze jej marzenie. No dobrze, ale kto dla ciebie jest symbolem największej kariery? · Bill Gates. · Podziwiasz go? · Tak, bo to wielka, zasłużona, godna podziwu kariera. On mamo nie skończył studiów, bo nie maił czasu, od szóstego roku życia interesował się biznesem i giełdą, potem ślęczał przy tych pierwszych komputerach, zbudował imperium, zmienił świat. · Myślisz ze w Polsce taka kariera byłaby niemożliwa? · Nie, nawet gdyby wpadł na to w Polsce, musiałby szybko wyjechać, a poza tym w Polsce nikt się przedtem nie zajmował giełdą, żadne dziecko o tym nie myślało nie miało wiedzy na ten temat, no i technologia tu zawsze była do tyłu. Nie w Polsce w ogóle to byłoby nie możliwe. · Myślisz że on jest szczęśliwy? · Nie wiem, ale on ma talent, musiał to zrobić, bo miał talent. · To znaczy że są kariery oparte na talencie szczególnym, darze danym z natury i takie, które opierają się na pracy, pomyśle, przypadkowi, zbiegowi okoliczności czy cwaniactwie? · Tak. Ale to zawsze jest praca. · A w Polsce, kto zrobił karierę, kogo szanujesz, kto ci się podoba? · Lem. A on jest z wykształcenia lekarzem, wiesz? · A kariera, która ci się nie podoba, której nie szanujesz, nie opiera się na prawdziwej jakiejś realnej wartości? · Nie wiem. Ale nie lubię takich jak Gołota, albo ten pajac z czerwonymi włosami Wiśniewski, nawet, jeśli oni coś tam umieją, to ja tego nie cenię, to mi się nie podoba. A dużo jest takich, co ściągają od innych, naśladują no wiesz… · A jakie cechy trzeba mieć żeby zrobić karierę, twoim zdaniem? · Pracowitość, pomysłowość, inteligencja, siła przebicia, charyzma, dobry wygląd… · No, dobry wygląd to już chyba niekoniecznie? · No teraz tak. · A politycy, ich kariery? · Nie, jak słyszę, co oni mówią i jak się zachowują, to to jest po prostu przykra praca za duże pieniądze. · A kariera w sztuce? Malarze, muzycy, kompozytorzy, aktorzy? · No to to już jest mus, talent, to, co się lubi robić. Ale to nie dla wszystkich. · No tak, ale i w tych dziedzinach kariera nie opiera się zawsze na prawdziwej wartości, często jest to kłamstwo, chwila, pomoc mediów… · No tak, ale to jest wszędzie. · A ty chciałbyś zrobić jakaś karierę? · Nie wiem. Nie jestem pewien. · Dlaczego? · Nie wiem. Bo może lepiej jest sobie spokojnie żyć. Jak nasza babcia. Chciałbym robić to co lubię i tyle. · A gdybyś porównał moje życie i życie babci to, które byś wybrał? · Babci. · Dlaczego? · Bo ty masz ciągle problemy i moim zdaniem ty nie wyglądasz na szczęśliwą a babcia tak. · A Marysia, dlaczego ona tak się morduje, dręczy, uczy, tak jej zależy? Dla kariery? · Nie, moim zdaniem ona inaczej, ona chce być aktorką, ale nie dla kariery ani pieniędzy tylko jej się podoba ta praca. · A co dla ciebie byłoby karierą? · No wiesz dla każdego jest, co innego, i każdy sądzi według swojego życia. Mnie by zadowoliła kariera osobista. · A co to jest? · No, że jesteś z siebie zadowolony. · A gdybyś zrobił wielką karierę, światową, miałbyś kasę, powodzenie, popularność, ale musiałbyś poświecić swoje osobiste życie, szczęście? · Nie, to bym zrezygnował. · A myślisz ze z kariery można zrezygnować? · Tak. · A jak dziedzina cię interesuje, co? · Na razie nic. Rozglądam się. Zobaczymy. · Ale zdajesz sobie sprawę, że już dawno wybrałeś, że twoje ambicje są takie jak twój stosunek do szkoły, nauki, stopni, sukcesu szkolnego? · Może, tylko, że ja nie mam moim zdaniem żadnego talentu szczególnego do czegoś, wiec będę sobie zwykłym człowiekiem. · I będziesz zadowolony? · Okaże się. No to idę, ok? |